۱)

لهجه ات مرا حوالی ایلام می زند

لیلی لیلی

از لی لی بازی شش خانه ای شروع شد

یک  آ دو آ سه آ

آ  آ  آ

آمد پسری

شش خانه از قلبم را گرفت

و من دم دم بخت

عروس شدم

(2)

دیگر لباس ها تن مرا نمی پوشند

و ملحفه ها روی سینه ام ارام نمی گیرند

شاید پاهایم به کمک بیایند

و این همه فکر را راه ببرند

عریانیم زیتونی بشود

برای پروراندن مردی بزرگ

(3)

جالیز

از پستانهای زن شیر می نوشد

خوشه ها مزه ی مرد می دهند

امروز بعد مدتها وقت کردم به وبلاگ سری بزنم

و مصادف شده با شب شهادت امیر المومنین علی (ع)

و حکمتی در باب جایگاه سخن و سکوت

در آنجا که باید سخن گفت ، خاموشی سودی ندارد و آنجا که باید خاموش ماند سخن گفتن خیری نخواهد بخشید

گر چه خاطره لحظات شیرین  که با تو داشتم در ذهنم تداعی میشه اما دیگر از ان  احساس شیرین با تو هم قدم بودن ... خبری نیست

امروز امدم که دل به دریا بزنم گر چه امروز امواج ان سهمگین و خروشان است  ولی یک مهربونی هست که در این لحظات نا امیدی که همه بی وفا بودند و مرا تنها رها کردند باز هست اگه من فراموشش کنم

 باز هست او همیشه هست

                                                       در هر دلی تنها یک عشق جای میگیرد و نه بیشتر

                                                                                      پس جوینده یابنده هست

خیلی هیجان زده هستم و خیلی متاسفم که بعد از هر کسی و هر چیزی به یاد مهربانم افتادم  و شاید التهاب امروز و روزهای گذشته نبود باز اینقدر به یادت نمیافتادم از این بابت خجالت میکشم که نگاهت کنم اما خودت گفتی   صد بار اگه توبه شکستی  باز ای

اگر چه تو را در روشنایی روز گم کرده ام و انقدر در خودم و تعلقاتم گم هستم که نمیبینم که چقدر هوایم را داری

ولی هر ادمی با تلنگری سرشت خداجویش را درک میکند و با یاد تو به چنان ارامشی میرسد که انگار چیزی گم کرده بوده و حالا به ان رسیده

این نوشته ها هم تنها با الطاف خداوندی ، از ذهنم عبور میکند و این انگشتانم را روی صفحه کلید میچرخاند

در پایان باز مثل همیشه  هر خیری که که بر من فقیر نازل کنی محتاج ان هستم

                                                                                   بنده کوچک شما :

                                                                                                     RN